Definition of Terms

· Acculturation – is the process of adapting to a new culture. This involves developing and understanding of the system of thought, beliefs and emotion of the new culture as well as its system of communication.
· Acquisition – the internalization of rules and formulas, which are then used to communicate in the second language. It is the process that is identical to the process in first language learning (Krashen, 1985).
· Acquisition device – each learner is credited with and ‘acquisition device’ which directs the process of acquisition. This device contains information about the possible form that the grammar of any language can take.
· Feedback – the response to efforts by learner to communicate. It can involve such functions as correction, acknowledgement, request for clarification and back channel cues.
· Communication – is the creation and exchange of messages between two or more things.
· Communication Strategies – systematic techniques employed by speakers to express his/her meaning when faced with some difficulties.
· Communication Arts – it is an integrative process of skill development for free creative communication.
· Comprehensive input – intent of the message (not necessarily every word that is spoken) /materials that are understandable to learners.
· Low affective filter – students acquire language when they are engage in an activity and their anxiety level is lowered.
· Error analysis – is a procedure used by both researchers and teachers which involves collecting samples of learner language, identifying the errors in the sample, describing these errors, classification according to their hypothesis causes, and evaluating their seriousness
· BICS – Basic interpersonal Communication Skills
· CALP – Cognitive Academic Language Proficiency
· LEP – Limited English Proficient students




Rationale of the Communication Arts Program

A. Basic Education Curriculum (BEC), 2002 – GOAL: Access varied information and critically used them in spoken and written forms; communication fluently and accurately orally and in writing, for a variety of purposes and in different social and academic contests at their level while carrying out activities in everyday life.

B. Department Order No. 54, s1987 “implementing guidelines for the policy on Bilingual Education” – specifies that English be taught as a language subject in the elementary and secondary level and used as a medium of instruction for science and mathematics.

C. BEC 2002 – “Grade 3 is considered the threshold in reading. Thus, at the end of the third grade, eve4ry child is expected to be a reader”

D. Expectations
Ø Grade 1 – the learner is expected to recognize the differences in speech sounds, word stress, intonation patterns in sentences heard; speak clearly and use appropriate expressions in talking about oneself and the immediate environment; read comfortable beginners’ books inn English; write legible information about oneself, common words and simple sentence in manuscript from.
Ø Grade 2 – the learner is expected to listen critically to 1-2 paragraphs, use appropriate expressions in varied situations and about places and topics of interest, read-critically and fluently in correct thought units texts for information and entertainment and respond properly to environmental prints like signs, posters, commands, and requests; and write legible simple sentences and messages in cursive form.
Ø Grade 3 – the learner is expected to listen attentively to get information from text heard; demonstrate independence in using the basic language structure in oral and in written communication; and read with comprehension.
Ø Grade 4 – the learner is expected to listen carefully to news reports, radio broadcasts and express ideas accurately in oral and in written from; demonstrate more independence in the use of language to meet everyday needs; and read independently for pleasure and get information from various text types.
Ø Grade 5 – the learner is expected to listen critically to different text types; express ideas logically in oral and written forms, demonstrate interest in reading to meet one’s various needs
Ø Grade 6 – the learner is expected to listen critically, observing proper behavior; communicate one’s feelings and ideas, orally and in writing with a high level of proficiency; and read fiction and non-fiction materials to serves one’s own learning needs in meeting a wide range of life’s purposes.

THEORIES OF LANGUAGE

1. Structural View: language is a system of structurally related elements for the coding of meaning. Emphasis: phonological units, grammatical units, grammatical operations and lexical units.

2. Functional View: language is a vehicle for the expression of functional meaning. Emphasis: semantic and communicative functions

3. International View: language is a vehicle for the realization of interpersonal relations and the performance of social transactions between individuals. A tool for the creation and maintenance of social relations.


THEORIES THAT ATTEMPTED TO EXPLAIN THE ORIGIN OF ORAL LANGUAGE

1. Behaviorist Learning Theory. Pavlov, 1927 and Skinner, 1966

· Views learning as the formation of habits
· Habits arise when the learner is confronted with specific stimuli, which lead to specific responses, which are in turn reinforced by rewards

2. Nativist Learning Theory. Lenneberg, 1967

  • Suggests that there is biological basis of language learning that is closely tied to the general maturation of the human organism
  • Every child is born with a “built-in” device for acquiring a language

3. Psycholinguistic Learning Theory. Chomsky, 1964

  • Adheres to the principles of theory of construction in which learning of a language occurs from an interaction of the child with his linguistic environment. Language development results from learner’s initiation and integration of purpose, intention and motivation with perception, attention, comprehension learning and memory.

4. Cognitivist Learning Theory. Piaget, 1970

  • Believes in the inter-disciplinary nature of the development of language
  • Maintains that the use of linguistic higher-order structures appears as cognitive abilities increases

5. Interactionist Learning Theory. McCormick and Schiefelbuck, 1984

  • Combines the ideas of behaviorists and nativists which propose that language is a product of both genetic and environmental factors.

6. Constructivist Theory

  • Language development is a process of meaning construction through the construction of one’s schema and background experiences.

7. Sociolinguistic Theory

  • Language development is a product of social activity. Socialization helps learners organize their thoughts and refines their meanings through language.

8. Halliday (1993)

  • Has had great influence concerning children’s language acquisition. He sees language acquisition as an active process. Children learn language because of what they can do with it.


FUNCTIONS OF LANGUAGE

Ø Language is instrumental for meeting needs.
Ø Language is used to regulate the behaviors of others.
Ø Language is used to establish social relationships.
Ø Language is used to express ideas and feelings.
Ø Imaginative language is used to express fantasies.
Ø Language is used to investigate in order to gain information.
Ø Language is used for sharing.

STAGES OF LANGUAGE DEVELOPMENT

Oral language is learned as needed and it develops in stages
  • Phonological Development. The development of the phonemic system is the result of the child’s attempts to establish a system of composition with a sound continuum.

  • Morphological Development. This is the specific period during which the child may be expected to acquire language markers such as tense and pluralization.

  • Syntactic Development. At this point, a child begins to combine words to create meaningful word order within a sentence.

  • Semantic Development. This is the stage of growth in the child’s ability to assign one or several meanings to word. The child learns words as distinct entities.


FOUR COMPETENCE AREAS

1. Linguistic Competence – knowing how to use the vocabulary and syntax of the language. Asks: What words do I use? How do I put them in phrases and sentences?

2. Sociolinguistic Competence – knowing how to use and respond to language appropriately. Asks: Which words and phrases fit this setting and this topic? How do I express a specific attitude when I need to? How do I know what attitude another person is expressing?

3. Discourse Competence – knowing how to construct longer stretches of language so that the parts make up a coherent whole. Asks: How are words, phrases and sentences put together to create conversations, speeches, e-mail messages, newspaper articles. Etc?

4. Strategic Competence – knowing how to recognize and repair communication breakdowns, how to work around gaps in one’s knowledge of the language, how to learn more about the language and the context. Asks: How do I Know when I’ve misunderstood or when someone has misunderstood me? What do I say then? How do I express my ideas if I don’t know the name of something or the right verb form or use?


Guidelines for communicative, learner-centered language instruction

  1. Provide appropriate input
Input – the language to which learners are expose; has two forms finely tuned, roughly tuned

· Finely tuned input – is matched to learners’ current comprehension level; connected to what they already know; focuses on conscious learning of a specific; is controlled by the teacher or the textbook author; is used in the presentation stage of a lesson

· Roughly input – is more complex than the learners’ current proficiency and stretches the boundaries of their knowledge ; focuses on authentic use of language in listening or reading passages; is used “as is” with minimal alteration by the teacher or text author; is used in the activity stage of the lesson

  1. Use language in synthetic ways
Teacher uses language naturally and gives learners authentic reading materials.

  1. Provide context
Include knowledge of the topic or content; the vocabulary and language structures in which the content is usually presented; the social and cultural expectations associated with the content.

  1. Design activities with the purpose
Communication has a purpose. In the classroom, learners use language to fill an information gap.

  1. Use task-based activities
Tasks may involve solving a problem, preparing a presentation, drawing up a plan, creating a crossword puzzle, drawing up a plan etc.

  1. Encourage collaboration
Whenever possible, ask learners to work in pairs or in small groups; give structure in the form of defined task and outcome; collaborative activities have 3 characteristics-communication gap, task orientation, time limit.

  1. Use and integrated approach
Have two forms: mode integration – combination of listening, reading, speaking and writing in classroom activities; content integration-bringing content from learners’ field of study into the language curriculum.

  1. Address grammar consciously
Direct instruction in points of grammar that are related to classroom activities, discuss points in the context where they arise.

Two types of rules to address grammar: Prescriptive rules – state how the language ‘should’ and ‘must’ be used; define what is correct. Descriptive rules – state how the language is actually used by the fluent speakers.

  1. Adjust feedback/error correction to situation
In parts of the lesson that focus on form, direct and immediate feedback is needed and expected. Encourage learners to self-correct.

In parts that focus on communication activities, the flow of the talk should not be interrupted by teacher’s correction.

  1. Include awareness of cultural aspects of the language
Languages are cognitive systems, but they also express ideas and transmit cultural values. It is also important to include information on the social, cultural, and historical context that certain language forms carry for the native speakers. Explanations include reference to what a native speaker would say and why. Elements of Surface Culture- food, holiday, arts, folklore, history, personalities. Elements of Deep Culture- ceremony, courtship, marriage, aesthetics, ethics, family ties, health and medicine, ownership, rewards and privilege, rights and duties, sex roles, taboos, concepts of time, religion etc.


PROFICIENCY AREAS / LANGUAGE SKILLS
A. LISTENING Proficiency – Adjust listening behavior to deal with a variety of situations, types of input, and listening purposes; develop as set of listening strategies and matching appropriate strategies to each listening situations.

Types: active / interactive – Ss listen and do something; passive-noninteractive-Ss listen and retain the message

Strategies and Techniques:
Class management Simple question sequences
Physical response activities Congruence exercises
Following oral instructions Perception Activities
Following spoken directions Limited verbal activities
Communicative Activities
Cloze dictation Information-transfer activities
Inferential Skills Listen and Tell/Point
Eavesdropping Anecdotes, jokes, short stories
Conversation reconstruction

Real Life Listening
Listening to the news / weather forecasts / sports on radio, TV
Discussing current problems with family or colleagues
Making arrangements / exchanging new over the telephone with acquaintances
Chatting at a party / other social gathering
Hearing / Listening to announcements at bus stations, airport
Receiving instructions




Three Categories of Listening

  1. Informational Listening – occurs when people understand, remember and respond to the content of an oral communication.
  2. Critical Listening – is applied when people methodically examine words, ideas and non-verbal components.

Critical Judgmental Listening – occurs when people make decisions about the rightness and wrongness, harmlessness or harmfulness of facts and ideas

  1. Appreciative Listening – occurs when people listen to, enjoy and understand the moods expressed in stories, poems, plays and music and conjure mental pictures through picturesque language.

Kinds of Response that Students Must Produce While or After Reading

  1. Performing Physical Tasks – examples: Identifying and selecting pictures which the spoken text refers to, sequencing pictures that are described in the spoken text, drawing or constructing a scene describe or referred to, performing actions as instructed

  1. Transferring Information – examples: extracting relevant information from the text in order to transfer it to other some forms such as table, chart or diagram.

  1. Reformulating and evaluating information – example: reformulating the important content in their own words, in the form of notes of summary, evaluating the information that they may serve as springboard for discussion.

B. SPEAKING Proficiency – Involves three areas of knowledge: mechanics (pronunciation, grammar and vocabulary), functions (transaction and interaction), social and cultural rules and norms (turn-taking, rate of speech, length of pauses between speakers, relative roles of participant). Oral practice becomes meaningful to students when they have to pay attention to what they are saying. Mere mechanical exercises can be produced with little attention to meaning.

Effective Techniques for Teaching Pronunciation

Modeling and imitation
Explanation
Practice
Comparison and Contrast
Combination of modeling, explanation, comparison, mimicry and practice

Strategies and Techniques

Imitation and repetition – dialog accommodation, jazz chants
Skill building activities – pronunciation, picture description
Communicative activities – directed dialogs, getting directions, paraphrase skills, interviews, show and tell, debate, role play
C. Reading Proficiency – ability to recognize the elements of the writing system, knowledge of vocabulary, knowledge of how words are structured into sentences, knowledge about different kinds of texts and their usual structure and content, ability to print. It is communication between the reader and the print.


Theories:

  1. Bottom-up Theory (behaviorist) – emphasizes decoding more than comprehension, more concerned with word accuracy than of understanding the author’s message. Learning to read is a problem of addition- we add up the parts until we get the whole.

  1. Top-down theory (gestalist) – more emphasis on comprehension with less emphasis on sub-skill practice and tests on word-by-word accuracy. It is a psycholinguistic guessing game- an interaction between thought and language.

  1. Interactive Theory – reading emphasizes that meaning is created through the interaction between the text and the reader. Good readers allow 4 types of cues that interact as they read: graphophonic clues, semantic clues, syntax clues and schematic clues.

Main Components of the Reading Program

  1. Modeling – in developing children’s reading, teachers should deliberately provide opportunities for children to model fluent readers.

  1. Recreational Reading –children should be given opportunities to select materials and know that an important right in the classroom is the enjoyment of books of their own choice.

  1. Instructional Reading – Reading instruction is more concerned with meeting the specific needs of individual children as they arise in meaningful contexts; emphasis in now centered on the development of thinking skills, oral comprehension and oral reading as they develop from previous silent reading and from the child’s language.

  1. Reading in Content Areas – The ideas in science, social studies, math and so on, are all expressed in language specific to each of them. Study strategies form an important part of the store of reading strategies used by the fluent readers in the content areas.

  1. Sharing and Reinforcing Reading – When children share what they read they are involved in making meaning out of what is read.
`

Reading Readiness Skills

  1. Visual Discrimination – the ability to notice differences between graphemes (1 or more letters used to represent phoneme or sound). Directions like same, different, bottom, middle, first, second etc should be used in referring to objectives, letters and words.

  1. Auditory Discrimination – ability to notice differences between phonemes/sounds. Exercises include minimal pairs, initial sounds, rhyming words, similar sentences.

  1. Memory Training – ability hold something in the mind for a length of time to recalled when necessary.

Methods/ Approaches

  1. Linguistic Method – focuses on the recognition of spelling patterns.

  1. Whole-word method – involves recognition of single words representing objects or concepts well understood by the learners.

  1. Language Experience Approach – learners tell a brief story or give a description; the teacher writes down the language exactly as they use it, then the learners read the language they have spoken.

  1. Basal Readers Approach – the teacher and Ss use carefully graded texts from the pre-primer thru grade 6 or higher/ Vocabulary is controlled.

  1. Individualized Reading Approach – learners decide which and how few or many they like to read .




Strategies / Techniques

A. Vocabulary Development

  1. Context clues – clues are words in the sentence which help in understanding the specific meaning of a new unfamiliar word. The special meaning of a word depends on the other words in the sentence or the surrounding group of sentences. Clues may be in the form of; definition, appositive or double comma clues, mood clues, inferences, structural analysis, phonetic analysis, antonym, synonym, word cluster or categorization.

  1. Multiple meanings of words – words having several meanings

  1. Word associations – this explains or describes the similarity between the relationship of r of words.

  1. Collocations – to collocate is to group or place together in some order or system

  1. Clusters – a cluster is a group of similar or related things that may be written around a which serves as a cover term.

  1. Cline (or scaling) – means a slope of graded sequence of difference within a species/ series

  1. Clipping – a common process of forming words in which we cut off the beginning or the end.

  1. Acronym – the process of forming a word from initial letters of several words.

  1. Blending – some words are formed by fusing the first part of one word with the last part of another.

  1. Reduplication – words are formed by partial or complete repetition.

  1. Denotation – is the dictionary meaning of a word that has been handed down to us.

  1. Connotation – meanings that are fashioned out of the speakers’ past experiences and associations.

  1. Generic – refers to the big class or group to which a specific word belongs.

B. Comprehensive Skills

Strategies
1. DRTA or Directed Reading Thinking Activities – helps students to predict, confirm or disconfirm predictions.

2. Story Grammar – is a set of rules as to what must comprise a real story. Elements for discussion are setting, characters, theme, reaction, attempt, resolution and reaction.

3. SQ3R – involves the following steps: Survey (use of previewing skills) questioning, read, recite, (answering questions), review (going over the selection)

4. U.S.S.R. – Uninterrupted Sustained Silent Reading

5. L.E.S.S.R. – Language Experience Shared Substantiated Reading

6. P.S.S.D.R. – Predicted Substantiated Silent Discourse Reading

7. S.C.R. – Shared Choral Reading

8. Metacognition and Comprehension Monitoring – knowing about knowing, keeping track of the success with which one’s comprehension is proceeding ensuring that the process continues smoothly and taking remedial actions if necessary.

C. Reading Skills

1. Previewing – a quick glance over the material to gain a hint of what is to come
2. Scanning – rapidly finding specific information in a text
3. Skimming – quickly getting the gist or main points of a passage or book
4. Visualizing – picturing or actually drawing a picture or diagram of what is described in a text.
5. Paraphrasing – relating text in the reader’s own words
6. Intensive Reading – reading for details
7. Extensive Reading – reading longer texts or books to grasp the global meaning
8. Functional Learning – provides for the development of comprehension and utilization of skills in areas of study, reference materials and reading in the subject areas
9. Recreational Reading – provides for the literature, skills of utilization of interest and literacy materials and reading in the subject fields

D. Literary appreciation – experiences with fine literature help students develop awareness and appreciation of the beauty of the English language. Stories, poems, and other forms of literature bring a wide range of language and cultural benefits to the ESL classroom. Literature uses language for many other purposes – to amuse, to convince, to dream.

Techniques:

1. Speech choir/ choric presentation – a balanced group of voices reciting and interpreting a literary piece, usually poetry with unity and beauty from thinking and feeling as one.
2. Readers’ Theater – a group techniques of telling a story.
3. Chants or Raps – monotonous or singsong intonation of reading a selection
4. Chamber Theater – is a method of staging prose fiction, retaining the text but locating the scenes on the stage.

E. Study Skills – incorporating skills instruction in reading helps children become successful in their other classes. Study skills include interpreting symbols and charts, note taking, use of graphic organizers, reading diagrams, getting information form reference materials

F. WRITING Proficiency – Have the explicit knowledge of the phrases of the writing process, write on a variety of topics of language. Writing is way of recording language by means of visible marks. It is a creative process of searching, discovering, generating and shaping.

Approaches

1. Controlled-to-free – emphasizes accuracy rather than fluency or originality. Learners are first given sentence exercises and paragraphs to manipulate grammatically and are later asked to express their own ideas in free composition.

2. Free-writing approach – stresses quantity of writing rather than the quality. It emphasizes content and fluency first, form second, give learners vast amount of free writing on given topics with only very minimal correction of errors.

3. Paragraph Pattern Approach – stresses organization, learners copy paragraphs, analyze the form of model paragraphs and imitate a model passage.

4. Grammar syntax organization approach – links the purpose of a piece of a place of writing to the forms that are needed to convey the message, learners pay attention to the organization while they also work on the necessary grammar and syntax, they see the connection between what they are trying to write and why they need to write.

5. Communicative approach – stresses the purpose of a piece of writing and the audience for it.

6. Process approach – emphasizes the process of writing; builds learner’s strategies fro composing and drafting and rewriting; writing becomes a process of discovery of new ideas and new language

7. Prewriting, writing and post writing – the writing process involves three steps: preparation for writing ; writing the first draft where thoughts flow freely; last step includes reading, revising and rewriting.

8. PQP – using this method writing can be pleasant and relaxed experience. It involves 3 stages: praise stage, question stage and polishing or proofreading stage.

Grammar – that part of the language which deals with the forms and structure of words; a system of rules for speaking and writing in a given language.

Techniques for teaching Grammar

  1. Covert grammar teaching – the teacher helps the student to acquire and or practice the language, but they do not draw conscious attention to any of the grammatical facts of the language.

  1. Overt grammar teaching – the teachers are explicit and open about the grammar of the language.

  1. Competitive games – are the traditional games modified to allow the students to work in small groups and show themselves and the teacher how much or how little grammar they know.

  1. Collaborative Sentence – making games are exercises in which the students build sentences and paragraphs in cooperation with each other rather than in competition.

  1. Awareness activities – the students focus on what they are saying not on the form they are using. The students control the content, the teacher controls the structure.

  1. Grammar through drama – the students practice grammar through movement.

  1. Communicative grammar teaching – uses language as a vehicle for communication and not just for linguistic manipulation. It creates for spontaneous and meaningful communication.

  1. Functional-Notional Approach – Language functions are uses of language such as requesting , asking for and giving information commanding and so on. Language notions are the meanings that are expressed in that language. The FNA was developed in reaction to purely grammatical teaching methods that teach structure for its own sake without regard to the communicative purpose.

  1. Structural Approach – teaches the formal aspects of language, in particular, the rules for grammar.






PART II:

A. MGA SIMULAIN, METODO SA PAGTUTURO NG FILIPINO

Mga Konsepto:

· Metodo. Ito and tawag sa pnalahat na pagplano para sa isang sistematikong at epektibong pagtuturo ng isang aralin. May tiyak na hakbang na sinusunod and bawat metodo o pamaraan.

· Istratehiya. Sa wika, ito ang tawag sa mga kagamitan at gawaing ginagamit sa bawat hakbang ng pagtuturo. Halimbawa ay ang gamit ng mga awtentikong teksto, larawan, o larong pangwika.

· Teknik. Ay tawag sa paraan ng organisasyon ng interaksyong pangklase. Alinman sa mga kagamitang pagsasanay o gawain sa loob ng klasrum, upang maisakatuparan ang mga layunin ng isang aralin.

· Dulog – isang set ng pagpapahalagang hinggil sa kalikasan ng wika, pagkatuto at pagtuturo.

· Pamaraan – isang panlahat na pagpaplano para sa isang sistematikong paglalahad wika at batay sa isang dulog.

· Metodolohiya – ito’y isang pag-aaral ng mga gawaing pedagohikal (kasama rito ang mga paniniwalang teoretikal at kaugnay na pananaliksik). Ito’y tumutugon din sa anumang konsiderasyon kaugnay ng tanong na “paano ang pagtuturo”.

· Silabus – Ito’y isang disenyo sa pagsasagawa ng isang particular na programang pangwika. Itinatampok dito ang mga layunin, paksang aralin, pagkakasunod-sunod ng mga aralin at mga kagamitang panturo na makatutugon sa mga pangangailangang pangwika ng isng tiyak na pangkat ng mga mag-aaral.

B. MGA SIMULAIN SA PAGTUTURO AT PAGKATUTO NG WIKA

1. Simulaing nakapukos sa mga mag-aaral
Ang bawat klase sa wika ay binubuo ng mag-aaral na taglay ang kanilang iba’t-ibang katangian: kognitib, pandamdamin, at kagulangang sosyal, kaalaman sa wika; motibasyon, kakayahan sa pagkatuto ng wika, istilo sa pagkatuto, mga mithiin at mga pangangailangang subhetibo. Sa simulaing ito, itinuturing ang bawat mag-aaral na may taglay na sariling pangangailangan at interes.

2. Simulaing Nagsasangkot sa Mag-aaral
Isinasaad sa simulaing ito na dapat bigyan ang bawat mag-aaral ng maraming pagkakataon upang makilahok sa iba’t-ibang uri ng gawaing komunikatibo.

3. Simulaing Nakatuon sa Target na Wika
Binibigyang halaga ng simulaing ito na kailangang bigyan ng guro ang mga mag-aaral ng mga input na komunikatibo na abot ng kanilang pang-unawa at makabuluhan para sa sarili nilang pangangaailangan at interes. Magagawa lamang ito ng isang guro kung lilikha siya ng isang sitwasyon kung saan mararamdaman ng mag-aaral na nagagamit niya ang target na wika ng natural at hindi pilit.

4. Simulaing Nakapokus sa Ilang anyo ng Wika
Upang mahusay na malinang ang kakayahang komunikatibo ng mga mag-aaral sa loob ng maikling panahon, kailangang ng guro ang mga mag-aaral sa ilang anyo at gamit ng wika, mga kasanayan at stratehiya na makatutulong upang magamit ang wika sa isang kalagayan na limitado ang panahon.


5. Simulaing Sosyo-kultural
Ang wika ay hindi maihihiwalay sa kultura ng mga taong gumagamit nito. Mahalagang magkaroon ng mga kaalamang Kultural upang maunawaan at mabigyang-kahulugan ang sinasabi ng kausap. Tungkuling ng guro na ipadama sa mag-aaral na kailangan ang pagpapahalaga sa mga karanasang pang-kultura na dala nila sa pag-aaral ng wika at mapag-yaman ito sa kultura ng mga taong gumagamit ng target na wika.

6. Simulain ng kamalayan
Ang pag-aaral ng wika ay nagbibigay ng pagkakataon sa mag-aaral na lubos na maunawaan ang ugnayan ng wika at kultura. Kailangan ng isang mag-aaral ng wika ang pagiging sensitibo sa wika at kultura ng ibang tao. Ang pagsasaalang-alang sa kultura ay nagiging daan upang madama ang lakas ng wika upang mapaglapit ang diwa at isipan ng iba’t-ibang taong gumagamit ng target na wika.

7. Simulain ng Pagtataya
Ang kamalayan hinggil sa sariling pag-unlad ng wika ay maaaring maging pampasigla para sa ibayo pang pagkatuto. Kaya’t mahalaga na palagiang may pidbak ang mag-aaral hinggil sa kanilang pagsulong sa pagkatuto at kailangan itong maging realistiko.



8. Simulain ng Pananagutan
Mahalaga sa anumang larangan ng pag-aaral ang pagkakaroon ng sariling pananagutan anuman ang maging bunga nito at malinang ang pagkatuto sa sariling sikap.


Mga Layunin sa Pagkatuto

Ang mga Mithiin (Goals), Tunguhin (Aims) at Layunin (Objectives) sa Pagtuturo.

Ang mga layuning pampagtuturo ay mga tiyak na pagpapahayag na nagbibigay ng direksyon
sa isang programang pampagtuturo.

Isa sa mga iskema ng pag-uuri ng mga layuning pampagtuturo ay ang mga sumusunot na
tatlong batayang kategorya.

· Mga Mithiin (Goals
· Mga Tunguhin (Aims)
· Mga Layunin (Objectives)

· Ang Mga Mithiin (Goals)

Ang mga mithiin ay malawak na pagpapahayag ng direksyon para sa isang
programang pang-edukasyon.

Hal. – sa pagpasok ng dekada ’90, naging pukos ng mga pagpaplano sa edukasyon ang pagpapataas ng kalidad ng mga paaralan bilang paghahanda sa bagong milenyum.

Ang mga mithiing ito’y naglalarawan ng set ng mga pambansang prayoridad para sa mga program pang-edukasyon at pampaaralan.



  • Ang mga Tunguhin (Aims)
Ang mga tunguhin ay mas tiyak at may pukos kaysa sa mga mithiin. Ang mga ito’y nagbibigay ng direksyon para sa isang tiyak na aralin.

Hal.
1. Filipino:
Natutukoy ang may kinikilingang pahayag sa isang balita,

2. Matematika:
Nauunawaan ang mga datos na nakalahad sa mga tsart at grap.

C. PROGRAMANG FILIPINO SA KURIKULUM

1. Sa Edukasyong Elementarya
Sa paaralang elementarya ang araling Filipino ay tinatawag na Sining ng Komunikasyon sa Filipino mula kinder hanggang Baitang VI. Sa araling ito magkakaugnay na itinuturo ang mga makrong kasanayang nauukol sa Pakikinig, Pagsasalita, Pagbasa, at Pagsulat. Makikita sa Elementary Learning Competencies (ELC) na ipinamahagi ng kawanihan ng
Edukasyong Elementarya ng DECS ang mga batayang kasanayan sa dapat matamo ng mga mag-aaral sa bawat taon ng kanilang pag-aaral sa elementarya.


2. Mga Batayang Layunin – Sining ng Komunikayon (Elementarya)

Pakikinig – nagagamit nang may ganap na kahusayan ang mga batayang kasanayan sa pakikinig.

Pagsasalita – Naisasagawa ang makabuluhan at mabisang pakikilahok sa mga gawaing nauukol sa pakikipagtalastasan.

Pagbasa – kasanayan sa pagkilala ng Salita. Nakakamit ang higit na kasanayan sa kahusayan sa pagkilala at pag-unawa ng salita: sa iba’t-ibang paraan, sa tulong ng paghiwatig, sa pamamagitan ng pagsusuri ng tunog ng mga salita at sa pamamagitan ng kayarian nito.

Pag-unawa – Ganap na mapaunlad ang kasanayan sa pag-unawa sa pagbasa kung nakakamit ang kasanayan sa pag-unawa sa pagbasa, nagkakaroon ng kasanayan sa mapanuring pag-unawa sa binasa, natatamo ang mga kasanayan sa pagpapahalaga, at nagkakaroon ng higit na maunlad na kasanayang pang-aklatan.

Pagsulat – Nakakaugalian ang pagsunod sa wasto at maayos na paraan ng pagsulat. Nagkakaroon nang ganap na kasanayan sa at maayos na pagsulat sa paggamit ng mga sangkap sa pagsulat.

3. Programang Filipino sa Kurikulim Batay sa BEC (Basic Education Curriculum)

Deskripsyon: Ang asignaturan ito ay lumilinang sa mga kasanayan sa pakikinig, pagsasalita, pagbasa, pagsulat at pag-iisip sa Filipino.

Pakikinig – Masusing pagkilatis at mabisang pang-unawa.

Pagsasalita – Nalilinang ang wastong pagbigkas, paggamit ng mga pahayag at isrukturang panggramatiko.

Pagsulat – napagaganda ang ayos ng sulat-kamay, naiaangat ang kasiglahan sa antas ng pagkatha at kasiya-siyang kaayusang pansulatin.

Para sa mabisang pagtuturo, ang mga tiyak na kasanayan ay malilinang sa pamamagitan nga mga sitwasyon at iba’t-ibang kagamitan tungo sa lubusang pagkatuto. Ang mga bata ay tuturuan ng angkop ng kagamitang pangliteratura tulad ng ingles, tugma, tula, diyologo at iba pa.

Konsepto ng Sibika at Kultura ang nilalaman ng Filipino sa Una hanggang Ikatlong Baitang. Inaasahang ang mga batayang kasanayan sa pagbasa ay matutuhan ng lubusan sa tatlong unang baitang.





4. Mga Inaasahang Bunga

Mithiin: Nagagamit ang Filipino sa mabisang pakikipagtalastasan (Pasalita at Pasulat); nagpapamalas ng kahusayan sa pagsasaayos ng iba’t-ibang impormasyon at mensaheng narinig at nabasa para sa kapakinabangang pansarili at pangkapwa at sa patuloy na pagkatuto upang makaangkop sa mabilis na pagbabagong nagaganap sa daigdig.

Pagkatapos ng Unang Baitang, ang mag-aaral ay inaasahang makabibigkas ng mga alpabeto at mga simpleng salita. Nagagamit ang magalang na pagbati at nakasusunod sa maikling panuto at direksiyon. Nakababasa ng bagong salita sa tulong ng bagay, larawan, hugis o anyo, naisusulat ang sariling pangalan at nakasusulat ng mga payak na pangungusap.

Pagkatapos ng Ikalawang Baitang, ang mag-aaral ay nakapagsasabi ng pangunahing diwa ng kuwento o saknong ng tulang napakinggan; nakapaglalarawan ng mga tao, bagay, pook; nakababasa nang may wastong paglilipon ng mga salita at maayos na nakasusulat ng kabit-kabit na mga titik na gumagamit ng wastong bantas.

Pagkatapos ng Ikatlong Baitang, ang mga mag-aaral makapagsasalaysay ng buod n pinakinggang balita/ulat; naibibigay ang sariling palagay tungkol sa isyung pinag-uusapan;nakababasa at naipaliliwanag ang kahulugan ng mga hiram na salita, mga babala at patalastas; nasasabi ang pagkakaiba ng opinion at katotohanan at naisusulat ang mga idiniktang patalastas, anunsyo, postyer, liham at iba pang teksto; nakababasa nang may pang-unawa.

Pagkatapos ng Ikaapat na Baitang, ang mga mag-aaral ay nakapagpapahayag ng sariling ideya at kaisipan tungkol sa mga impormasyon/kuwentong narinig; nakapagbibigay rin ng reaksiyon at nakalalahok sa iba’t-ibang talakayan, gumagamit ng matalinghagang salita at mga ekpresyong tuwiran at di-tuwiran. Natutukoy ang mga pangyayaring nag-uugnay sa sanhi at bunga ng mga pangyayari at napagsusunod-sunod ang mga ideya at sitwasyon. Nakikilala ang iba’t-ibang bahagi ng aklat/pahayagan at nakasusulat ng maikling komposisyon.

Pagkatapos ng Ikalimang Baitang, ang mag-aaral nakapagbubuod ng nabasa at napankinggan, nakabubuo ng pangungusap gamit ang mga sangkap ng iba’t-ibang bahagi ng pananalita, nakagagamit ng diksunaryo, “thesaurus” at iba pang sanggunian sa paghahanap ng impormasyon at nakasusulat na ng libro, anekdota, patalastas, poster, at sulatin na may 15-20 pangungusap.

Pagkatapos ng Ikaanim na Baitang, ang mga mag-aaral ay nakapag-aayos ng napakinggang teksto at naililipat ang impormasyon tungo sa iba pang anyo ng pagpapahayag. Nagagamit ang iba’t-ibang pangungusapsa pagpapaliwanag, nakapagbibigay solusyon sa mga suliranin batay sa karanasan at mga natutuhang kaalaman sa ano mang sitwasyon at nakasusulat na ng iskrip, paglalarawan, “pictorial essay”, o talumpati sa tulong ng mga ideya na binuo ng klase.


D. ANG ABC PORMAT SA PAGBUO NG MGA LAYUNING PAMPAGTUTURO

Ito ay isang praktikal na lagom ng mga talakay hinggil sa mga katangian ng isan nahusay na layuning pampagtuturo. Tinatawag din itong layuning pangkagawian o “pupil performance objective.” (Armstrong at Savage. 1994)

1. A o Audience
Ito’y tumutukoy kung kanino nakatuon ang pagtuturo at kung sino ang gagawa ng mga task o gawain.

2. B o Behavior
Ito’y paglalarawan ng mga nakikta o namamasid na gawi o kilos na inaasahang maipakikita ng mga mag-aaral bilang bunga o resulta ng kanilang pagkakahantad sa isang pagtuturo.

3. C o Condition
Ito’y paglalarawan ng uri ng pagtataya o ebalwasyong gagamitin upang makatiyak kung may masteri sa itinakdang kilos o gawi sa pagkatuto.

4. D o Degree
Ito’y paglilinaw hinggil sa pinakamababang sukat o antas ng pagganap sa gawain bilang ebidensiya ng masteri.



ABCD Format = Layuning Pampagtuturo

A B C
Hal. Ang bawat pangkat ay nakasusulat ng isang sanaysay na naglalahad ng hindi
D
kukulangin sa limang dahilan kung bakit napiling pambansang bayani si Rizal.

E. MGA PAMAMARAAN SA PAGTUTURO NG FILIPINO

  • Pamamaraang Grammar Translation (Pamaraang Klasiko)

Mithiin (Goals)

1. Mabasa ang literature ng target na wika.
2. Maisaulo ang mga tuntuning balarila talasalitaan ng target na wika.
3. Mga Katangian.
4. Ginagamit sa pagtuturo ang katutubong wika at bihirang gamitin ang target na wika.
5. Hiwalay na ginagawa ang paglinang ng mga talasalitaan.
6. Binibigyang diin ang pagbasa at pagsulat halos hindi nalilinang ang pakikinig at pagsasalita.
7. Pabuod na tinuturo ang balarila. Ilalahad ang tuntunin, pag-aaralan at pagkatapos ay magkakaroon mg maraming pagsasanay sa pagsasalin.
8. Ang pagbabasa ng mga kahirapang teksto ay isinasagawa nang hindi isinasaalang-alang ang kahandaan ng mga mag-aaral.
9. Kawastuhan sa pagsasalita ang mahalaga. Inaasahan na magaling sa pagsasalin ang mga mag-aaral mula sa target na wika.

  • Ang Series Method

Ay isang pamaraan sa pagtuturo na kung sann ang target na wika ay itinuturo nang tuwiran (walang pagsasalin) at isang serye ng mga magkakaugnay na pangungusap ay inilalahad sa isang kosepto na madaling maunawaan ng mag-aaral.

Walang pagpapaliwana sa tuntuning balarila bagamat maaaring mayroong kayaring balarila na napapaloob sa mga pangungusap ang dapat linawin.

Ang pamaraang ito’y naniniwala sa kaisipang ang pagkatuto ng wika ay ang transpormasyon ng mga pananaw sa wika at isang konsepto na madaling maintindihan.

  • Ang Pamaraang Direct

Mga simulain sa pamaraang Direct.

Mga katangian:
1. Inilalahad sa pamamagitan ng dayalog ang mga bagong aralin.
2. Pangunahing istratehiya sa pagkatuto ay ang panggagayak, pagsasaulo ng mga parilala, at paulit-ulit na pagsasanay.
3. Ang kayariang balangkas ay itinuturo sa paggamit ng mga paulit-ulit na pagsasanay.
4. Halos walang pagpapaliwanag sa mga tuntuning pambalarila. Ang mga tuntuning balarila ay itinuturo ng mga modelo.
5. Limitado ang gamit ng mga bokabularyo at itinuturo ito ayon sa pagkakagamit sa pangungusap.
6. Malaki ang pagpapahalaga sa pagbigkas at karaniwang isinasagawa ito sa language labs at mga pagsasanay na pares minimal.
7. Ang katutubong wika ay hindi ginagamit ng guro sa pagkaklase.
8. Ang mga tamang tugon sa mga tanong/pagsasanay ay agad na pinagtitibay.
9. Sinisikap ng furo na gamitin ng mga mag-aaral ang wika nang walang kamalian.

Ang Mga “Designer Methods” ng Dekada ‘70

  1. Ang Community Language Learning (CLL)
Ang CLL ay isang klasikong halimbawa ng pamaraan na batay sa domeyn na pandamdamin. Ang pamaraan ito ay ekstensyon ng modelong Counselling-Learning ni Charles A. Curran na nagbibigay-diin sa pangangailangan ng mga mag-aaral-kliyente na nagsama-sama bilang isang komunidad na binibigyan ng kaukulang pagpapayo.

  1. Ang Suggestopedia
Ang pamaraang ito’y halos katulad ng ibang tinalakay na ngunit ang kakaiba’y isinasagawa ang mahahalagang bahagi nito sa isang kalagayang palagay ang kalooban ng bawat mag-aaral at relaks ang kanilang isipan.

Mga katangian:
a) Ginagamit ang lakas ng pagmumungkahi upang matulungan ang mga mag-aaral na maging panatag ang kalooban
b) Nasa isang komportable at maayos na kapaligiran ang pagkatuot at may maririnig na mahinang tugtugin.
c) Inilalahad at ipinaliliwanag ang gramatika at bokabularyo ngunit di tinatalakay nang komprehensibo.
d) Napapalinaw ang kahulugan sa pamamagitan ng pagsasalita sa katutubong wika.
e) Nangyayari ang komunikasyon sa dalawang dimension; ang kamalayan (conscious) kung saan nakikinig sa isang binabasaang diyalogo at ang kawalang-kamalayang (sub-conscious) kung saan ang musikang naririnig ay nagpapahiwatig na ang pagkatuto ay madali.
f) Isinasanib sa pagtuturo ang mga sining tulad ng musika, awitin, at drama.
g) Bahagi ng ginagawa ng mag-aaral sa klase ang ebalwasyon; walang pormal na pagsubok ang ibinibigay.

  1. Ang Silent Way
Ito ay nanghahawakan sa paniniwalang mabisa ang pagkatuto kung ipinapaubaya sa mga mag-aaral ang kanilang pagkatuto.
Ang mga mag-aaral sa isang klasrum na Silent Way ay nagtutulungan sa proseso ng pagtuklas ng mga kasagutan sa mga suliraning pangwika. Sa ganitong kalagayan nanatiling tahimik ang guro kaya ang katawagan Silent Way.

  1. Ang Total Physical Response (TPR)
Ang pamamaraang ito’y humango ng ilang kaisipan sa Series Method ni Gouin na nagsasabi na ang pakatuto ay epektibo kung may kilos na isinagawa kaugnay ng wikang pinag-aralan.

Mga Katangian:

a) Nagsisimula ang mga aralin sa pamamagitan ng mg autos mula sa titser na isinasagawa ng mga mag-aaral.
b) May interaksyong guro-mag-aaral o mag-aaral-mag-aaral; nagsasalita ang guro, tumutugon ang mga ma-aaral sa pamamatnubay ng guro.
c) Binibigyang diin ang komunikasyong pasalita, isinasaalang-alang ang kultura ng mga katutubong tagapagsalita sa pagkatuto ng pangalawang wika.
d) Pinalilinaw ang mga kahulugan sa pangalawang sa pamamagitan ng mga kilos.
e) Inaasahang magkakamali ang mga estudyante sa pagsisimula nilang magsalita; mga kamaliang global lamang ang iniwawasto.

  1. Ang Natural Approach
Ginagamit sa pamamaraang ito ang mga gawain sa TPR sa panimulang lebel ng pagkatuto kung saan mahalaga ang mga “comprehensive input” upang mapasigla ang pagtatamo ng wika. Nilalayon ng Natural approach na malinang ang mga personal na batayang kasanayang pangkomunikasyon tulad ng gamiting wika para sa mga pang-araw-araw na sitwasyon gaya ng pakikipag-usap, pamimili, pakikinig sa radyo at iba pa.
Ang guro ang hanguan ng mga input at tagalikha ng iba’t-iba at mga kawili-wiling gawaing pangklasrum gaya ng laro, maikling dula-dulaan at pangkatang gawain.

  1. Ang Pagtuturong Nakapokus sa Mag-aaral (Learner-Centered Teaching)

Ang katawagang ito’y gamitin sa kurikulum at sa ilang tiyak na teknik sa pagatuturo.
Ang pagtuturong nakapokus sa mag-aaral ay gumagamit ng mga teknik na:

a) Nakapokus sa mga pangangailangan, tunguhin at istilo sa pag-aaral;
b) Nagbibigay ng ilang pagkontrol sa mga mag-aaral.
(Hal. Pangkalahatang gawain o pagsasanay)
c) Nakadaragdag sa pagtitiwala sa sariling kakayahan at kagalingang pansarili;
d) At kurikulum na may kunsultasyon at isinasaalang-alang ang input ng mag-aaral at hindi itinatakda kaagad-agad ang mga layunin.

  1. Ang Pagkatuto na Tulong-tulong (Cooperative Learning)
Sa pagiging kasapi sa isang pangkat, nagagawa nilang magbahaginan ng mga impormasyon na laging naroon ang pagtulungan sa isa’t-isa.
Dagdag na konotasyon ng “kooperatib” ay ang pagbibigay diin nito sa sama-samang (collaborative) pagsisikap ng guro at mag-aaral upang matamo ang mga itinakdang layunin.


  1. Ang Pagkatutong Interactib (Interactive Learning)
Kailangan sa interaksyon hindi lamang ang pagpapahayag ng sariling ideya kundi pag-unawa rin s ideya ng iba. Ang mga kalahok ay gumagawa ng kahulugan sa pamamagitan ng interaksyon, na lagging may nauunawaan sa isang konteksto.
Karaniwang makikita sa isang klaseng interaktib ang mga sumusunod:
a) madalas ang mga gawaing dalawahan o pangkatan
b) paggamit ng mga awtentikong wika bilang input sa konteksto ng tunay na paggamit nito.
c) Paglikha ng mga tunay ng wika para sa makabuluhang komunikasyon
d) Pagsasagawa ng mga gawaing pangklasrum bilang paghahanda para sa aktuwal na paggamit ng wika sa “labas”
e) Pagpapasulat na totoo ang target audyens


  1. Ang Whole Language Education
Ang katawagang ito’y bunga ng mga pananaliksik sa pagbasa at ginagamit upang bigyan-diin:
a) Ang “kabuuan” ng wika laban sa pananaw ng pagbabahagi ng wika sa maliliit nitong elemento gaya ng ponema, morpema at sintaks.
b) Sa interaksyon at pag-uugnayan sa pagitan ng pasalitang wika (pakikinig at pagsasalita) at wikang pagsulat (pagbasa at pagsulat); at
c) Ang kahalagahan ng alituntunin sa pagsulat na ito’y likas na umuunlad, na katulad din ng alituntuning pasalita.

Malawak ang nasasakop ng katawagang ito sa edukasyon. Ang whole language ay isang lebel na ginagamit upang mailarawan ang:
a) Tulong-tulong na pagkatuto
b) Pagkatutong partisipasyon
c) Pagkatutong nakapokus sa mag-aaral
d) Integrasyon ng “apat na kasanayan”
e) Paggamit ng awtentiko ant natural na wika

  1. Content-Centered Education
Ayon kina Brimton, Snow, at Weshe (1989) ang content-centered education ay ang integrasyon ng mga pagkatuto ng mga nilalalman sa mga layunin sa pagtuturo ng wika. Ito’y ang magkasabay na pag-aaral ng wika at paksang-aralin, na ang anyo at pagkakasunod-sunod ng paglalahad ng wika ay idinidikta ng nilalaman ng paksa. Taliwas ito sa nakagawiang pagtuturo na ang mga kasanayan sa wika ang itinuturo nang hiwalay at malayo sa konteksto ng paggamitan nito


  1. Ang Pagkatutong Task-Based

Ayon kay Michael Breen (1987) ang task ay alinmang binalangkas na pagkatutong pangwika na may tiyak na layunin, nilalaman, paraan at mga inaasahang matatamo nga mga magsasagawa ng task. Ang task ay isang espesyal na anyo ng teknik subalit man “malaki” ang saklaw nit kaysa sa teknik. Ang pagkatutong task-based ay bagong pamaraan. Binibigyang pokus lamang nito ang task sa pagtuturo. Tinatanaw nito ang proseso sa pagkatuto bilang isang komunikatib task na tuwirang nakaugnay sa mga layuning pangkagawian at ang mga hangaring nito’y lagpas na nakagawiang pagsasanay ng wika.


F. IBA PANG ISTRATEHIYANG GINAGAMIT SA PAGTUTURO NG WIKA

1. Awtentikong Kagamitan

Ayon kay Wilkins (1976-78) ang mga awtentikong kagamitan ay iyong mga isinulat sa mga katutubong tagapagsalita at hindi espisyal para sa mga mag-aaral na di katutubong tagapagsalita ng wikang pinag-aaralan.

Ilan sa mga awtentikong kagamitan na ginagamit sa pagtuturo ng wika ay ang mga sumusunod:

1. mapa 7. classified adds
2. resipi 8. nilathalang impormasyon sa paggawa
3. balita, ulat, horoscope ng mga bagay
4. patalastas/komersyal 9. mga propaganda sa eleksyon atbp.
5. programa sa radio at telebisyon
6. maibibilang din sa mga kagamitang awtentiko ang tape-recorded na mga usapan na nagpapakita ng mga gamit ng Filipino sa iba’t ibang domeyn.


2. Mga Visual
Ang kagamitan ng mga awtentikong kagamitan ay maibibilang sa mga visual o mga bagay na nakikita. Kabilang din sa pangkat na ito ang mga larawan, mga tunay na bagay, pelikula, slides atbp.

Maaring magtipon ang guro ng mga visual na napapangkat sa ganitong kategorya: mga tao, hanapbuhay, pang araw-araw na gawain, tahanan, pagkain, inumin, isport, libangan, mga hayop, mga tanawin at iba pang bagay.

Sa pagpili ng larawan, dapat na isaisip ng guro ang mga sumusunod:
1. kayariang panggramatika na mailulunsad o malilinang sa tulong ng larawan.
aytem ng talasalitaan na maituturo sa pamamagitan ng mga larawan.
2. laki, kaliwanagan at interes na makukuhanito sa mag-aaral.



3. Role Play
Ang role play sa pamamagitan ng dayalog ay isang mahalagang istratehiya sa paglinang ng kakayahang komunikatibo. Sa istratehiyang ito inilalagay ang mag-aaral sa isang sitwasyon na maaring mangyari sa tunay na buhay.
Halimbawa, ay ang pagpapahayag ng paghanga o papuri, paghingi ng pahintulot, pakikipagtalo, pakikipanayam, pakikidalamhati at iba pa.

Uri ng role play na magagamit ng guro:

a. Role Play na kontrolado sa pamamagitan ng dayalogo na may cues.

b. Role-play na kontrolado sa pamamagitan ng cues at impormasyon.
Ito’y pagbibigay ng ditalyadong cues sa isang mag-aaral lamang. Ang isa ay binibigyan ng impormasyon na makatutulong sa kanyang angkop na pagsagot.

c. Role-play na kontrolado sa pamamagitan ng sitwasyon at layunin.
Ang uring ito ng role-play ay nagbibigay sa mag-aaral ng higit na responsibilidad sa pagkilos ng interaksyon sa kanilang sarili. Sa role-play na ito, binibigyan-tugon ng mag-aaral kung ano ang sitwasyon at ang layunin tulad ng pagtatanong at pagtugon sa tanong. Hindi mahuhulaan ang sasabihin o isasagot ng mga kalahok hangga’t hindi sinasabi ng bawat isa ang kanilang saloobin. Dapat tiyakin ng guro na may sapat na kaalaman/impormasyon ang mga mag-aaral hinggil sa paksa upang maging makabuluhan ang interaksyon.

  1. Role-play sa pamamagitan ng pagtatalo sa talakayan.
Ito ay nakatuon sa pangkatang gawain. Halimbawa, magkakaroon ng talakayan ang mga mag-aaral hinggil sa gagawin nilang pananaliksik. Anong pangkat ang magtitipon ng mga datos, ang magsasagawa ng survey, ang pangkat na mag-iinterpret ng datos, ang mga pangkat na mananaliksik ng mga Gawain hinggil sa gagawing pananaliksik. Tulad sa ibang uri ng role-play, maaaring bigyan ng cues ang mga mag-aaral upang maipakita ang pagtatalu-talo sa pagbuo ng solusyon sa suliranin.

Mga Larong Pangwika

Ang mga larong pangwika ay mahalaga ring kasangkapan sa paglinang ng mga kasanayang pangwika. Maaring pumili ang guro ng pinaaangkop na laro kaugnay ng paksang kanyang tatalakayin upang maging madali para sa mga mag-aaral na matutuhan ang paksang pinag-aaralan.


MGA URI NG PAGSUSULIT

A. Ayon sa layon, ang pagsusulit ay mauuri gaya ng sumusunod:

  1. Pagsusulit sa Natamong Kabatiran (Achievement Test)
Ito ay batay sa mga kakayahang itinuro na napapaloob sa ating silabus. Ang pagsusulit na ito ay isang pasusulit na pangwakas. Nilalagom ng ganitongf pagsusulit na malalaman ang hangganan ng pagkatutong natamo ng mga mag-aaral, sa mga layuning itinakda para sa isang tiyak na panahon.

  1. Panuring Pagsusulit (Diagnostic Test)
Ito’y ibinibigay bago simulan ang pagtuturo ng isang ng isang kasanayan upang matiyak kung taglay na ng mga mag-aaral ang mga panimulang kakayahan (pre-requisite skills). Ang pagsusulit sa natamong kabatiran sa isang baiting ay maaaring magsilbing panuring pagsusulit sa kasunod na baiting.

  1. Pagsusulit sa Kakayahan (Proficiency Test)
Ito’y pasusulit na naglalayong malaman ang kakayahan ng isang tao sa isang wika na hindi isinasaalang-alang ang anumang kasanayan na taglay niya sa wikang ito. Ang nilalaman ng ganitong mga pagsusulit ay hindi ibinabatay sa nilalaman na ng taong kukuha ng pagsusulit. Ang pagsusulit ay batay sa isang espisipikasyon ng mga gawaing dapat na maisagawa ng isang kukuha ng pagsusulit para sabihing may kakayahan siya sa wika.
  1. Pagsusulit sa Aptityud (Aptitude Test)
Ito ay nagsasabi kung kakayaning matutuhan ng isang mag-aaral ang isang wika. Sinusukat nito ang kakayahan o interes sa pag-aaral ng isang lawak.

B. Ayon sa dami ng kakayahang sinusubok ng bawat aytwem.

1. Pagsusulit na “discrete point”. Sinusubok nito ang isa lamang kakayahan sa bawat aytem.
Hal. “Karen, bakit para kang lumuluha?”
“Paano’y napuwing ang aking kanang ”
a) mata b) paa c) kamay d) tainga

2. Pagsusulit na “Integrative”. Sinusubok nito ang pangkalahatang kasanayan sa
wika. Ang ilang mga halimbawa ng “integrative test” ay ang mga sumusunod:

a. Cloze – Ito’y pagsusulit na binubuo ng isa o higit pang talata na may
puwang para sa mga kinaltas na mga salita. Ang pagkaltas ay maaring turing ikalima, ikaanim, ikapito, ikawalong salita. Kung mahaba ang “clone” maaaring hanggang walong kaltas ang una at huling talata. Kung maikli ang piniling kwento o sanaysay, ang una at huling pangungusap lamang ang hindi kakaltasan ng salita. Kung ang pagkaltas ay laging ikalima, ikasampu, o anumang “ratio” na napili, tinatawag itong “fixed-ratio deletion.” Kung ang pagkaltas ay walang sinusunod na “ratio” dahil mga pangngalan o mga pandiwa lamang ang kinakaltas, ito’y tinatawag na “variable-ratio deletion”. Kung may pagpipiliang sagot ang mga mag-aaral, ito ay “multi-choice cloze”
At kung walang pagpipilian ng sagot, ito ay “basic cloze”.

b. Pagsusulit na idinikta o Dictation Test – Sinusubok nito ang kakayahan sa pakikinig, sa talasalitaan, sa kayarian, at maari rin sa pagbaybay at wastong paggamit ng malaking titik at ng bantas. Ang dalawang uri ng pagsusulit ng pagsusulit na idinikta ay ang “standard dictation” at “partial dictation”. Sa “standard dictation”, isinusulat ng mga mag-aaral ang buong talatang ididikta. Sa “partial dictation”, ang mag-aaral ay binigyan ng sipi ng talatang ididikta. Pero ito ay may kaltas na parirala o pangungusap. Pupunan lamang ang mga puwang upang mabuo ang talata.

C. Ayon sa Kakayahang Sinusubok

1. Pakikinig
a. pagkilala ng mga tunog
b. pag-unawa sa pinakinggang teksto
2. Pagsasalita
a. pagbigkas ng mga tunog
b. pakikipag-usap
3. Pagbasa
a. pagkilala at pag-unawa ng salita
b. pag-unawa sa seleksyon
c. kasanayan sa pag-aaral
4. Pagsusulit
a. pagsulat ng komposisyon
b. paggamit ng bantas, wastong baybay, malaking titik


REFERENCES:
Badayos, Paquito B. (1999). Metodolohiya sa Pagtuturo ng Wika, Grandwater Publicatios and Research Corporation
Bittinger, Judith (1995) The Art ot Teaching ESL, California: Addison Wesley Publishing Co.
Block, Catherine C. (1997) Teaching the Language Arts (2nd Ed.), Needham Heights, MA: Allyn & Bacon.
Larsen-Freeman, Diane (1985). Techniques and Principles in Language Teaching, Oxford University Press.
Kauchak, Donald P. & Eggen, Pual D. (2003). Learning and Teaching, Research – Based Methods (4th Ed.) Boston: Allyn & Bacon.